του Μανόλη Μπουχαλάκη
Παραφράζοντας το τραγούδι του μεγάλου Νίκου Ξυλούρη, διαπιστώνουμε πως είμαστε στην εποχή που έχουμε πάλι "άνθηση" κομμάτων. Της κ. Καρυστιανού, του Αλέξη Τσίπρα, πιθανόν και του Α. Σαμαρά.
Η δημοκρατία αυτό το θεωρεί υγιές φαινόμενο. Καλύτερα πλουραλισμός παρά καθεστώτα.
Απλώς πρέπει να θιχτούν κάποια ζητήματα.
Ένα κόμμα δεν μπορεί να δημιουργείται για να εκφράσει τις φιλοδοξίες κάποιου για εξουσία και φήμη. Δεν μπορεί να υπάρξει για λόγους πλουτισμού ή δικτύωσης ή απλά επειδή ο εμπνευστής του μπορεί να θεωρεί εαυτόν Μεσσία ή σωτήρα.
Τα κόμματα πρέπει να έχουν πρόγραμμα υλοποιήσιμο. Όχι γενικολογίες και ευχολόγια.
Πρέπει να έχουν στελέχη με μεγάλη εμπειρία στα οικονομικά, στα διεθνή, στη διπλωματία, στη διαχείρηση ευρωπαϊκών πόρων, στην ανεύρεση λύσεων ακόμη και αν αυτές θίγουν συμφέροντα.
Οφείλουν να πετάνε έξω κάθε έναν που τους διπλαρώνει για να ζητήσει παράνομες εξυπηρετήσεις.
Πρέπει να έχουν αίσθηση του καθήκοντος και της υπηρεσίας και όχι αλαζονεία και έπαρση.
Ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος και γενικώς όπου ακούς πολλά κεράσια, λέει ο λαός, κράτα και μικρό καλάθι.
Η διαφθορά εύκολα μπαίνει και δύσκολα βγαίνει.
Στην προκειμένη συγκυρία, ο κόσμος θέλει σταθερότητα και πείρα αλλά δεν θέλει καθεστώτα. Δεν θέλει τα ίδια πρόσωπα που θα κάνουν...rotation. Δεν θέλει στελέχη με αμφίβολης αξίας πτυχία ή με νταραβέρια με ψηφοφόρους που ορέγονται ευρωπαϊκό χρήμα.
Ας λάβουν υπόψη τους όλα τα κόμματα, νέα και παλαιά, πως ο ψηφοφόρος θέλει και ηρεμία και σταθερότητα, αλλά και παραδείγματα ηθικής διακυβέρνησης.
Θέλει ελπίδα για το αύριο χωρίς να κινδυνεύει από τα funds και την έξωση λόγω ενοικίων στο Θεό.
Θέλει τα ίσως γνωστά και τετριμμένα. Ασφάλεια, υγεία και προοπτικές για το μέλλον.
Κάποιος θα πει, δύσκολο το έργο και δεν μπορούν όλοι να είναι ευχαριστημένοι. Πολλές φορές, δυστυχώς, για να ευημερήσουν οι οικονομικοί δείκτες ο λαός δυστυχεί. Ή, για να κηρύξουμε την περιβόητη "ανάπτυξη", κινδυνεύουμε να θυσιάσουμε στο βωμό του κέρδους τους αδύναμους που δεν είναι καθόλου λίγοι.
Αλλά κάποιος πρέπει να νοιαστεί και για τους αδύναμους. Είναι εκ των ων ουκ άνευ.
Ας τα σκεφτούν όλα αυτά και τα υπάρχοντα και τα νέα κόμματα.
Ανόητα σλόγκαν, τσιτάτα, εξυπνακισμοί, βερμπαλισμοί, κλπ, είναι δείγματα χαμηλής νοημοσύνης και ένδειας θέσεων.
Και επίσης το οτι υπάρχουν χειροκροτητές δεν σημαίνει τίποτα. Το που "κολλάει" κάποιος ιδεολογικά είναι τόσο σχετικό που καταντά άνευ νοήματος. Άν κάποιος σήμερα φτιάξει κόμμα που κύριο μέλημα του θα είναι η προστασία των σκυλιών και των γατιών, θα συλλέξει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο αριθμό ψήφων και ακολούθων.
Τα σοβαρά ζητήματα όμως παραμένουν. Και στα δύσκολα φαίνεται ο καπετάνιος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου