του Μανόλη Μπουχαλάκη
Με τις πρόσφατες τεράστιες μεταναστευτικές ροές στην πόλη Θέουτα (Ισπανική κτήση) στο Μαρόκο, για μια φορά ακόμη η Ευρώπη κατάφερε να διαιρεθεί.
Η Ιταλία εξέδωσε ανακοίνωση πως αναστέλλει για τους Ισπανούς τη Συνθήκη Σένγκεν, που σημαίνει τέλος στην ελεύθερη διέλευση Ισπανών στην Ιταλία. Πιθανόν και άλλες χώρες να ακολουθήσουν.
Νομικοί λένε πως ουσιαστικά η ανάκληση, έστω και προσωρινή, της Σένγκεν είναι παράνομη. Αποδίδονται όλα αυτά στα δεξιά ή ακροδεξιά ακροατήρια της Ιταλίας και των άλλων χωρών που διαμαρτύρονται και επικαλούνται λόγους εθνικής ασφάλειας.
Ας υποθέσουμε πως, όπως έγινε και στην Ελλάδα το 2020 με τους μετανάστες που καθοδηγήθηκαν από την Τουρκία, η επέλαση στη Θέουτα ήταν έργο της κυβέρνησης του Μαρόκου ή άλλων ξένων υπηρεσιών (όπως λέγεται).
Τι διαπιστώνουμε ωστόσο για τη στάση της Ε.Ε αν έχουν πληροφορίες που τεκμηριώνουν ξένο δάκτυλο;
Βγήκε κάποια επίσημη ανακοίνωση για την καταδίκη του Μαρόκου; Ή άλλων ξένων δυνάμεων; Κάτι ψέλλισε η Φον ντερ Λάϊεν αλλά από ουσία τίποτα. Ουδεμία βοήθεια εστάλη στην Ισπανία.
Στην Ελλάδα πολλοί χάρηκαν για το σοκ με τους δεκάδες χιλιάδες μετανάστες στη Θέουτα επειδή ο Σάντσεθ, είναι λέει φιλότουρκος.
Μα και η κυβέρνηση Μελόνι κάνει συνεχώς ντιλ με τον Ερντογάν σε τομείς άμυνας και τεχνολογίας.
Η Τουρκία θα πάρει Eurofighter που τα φτιάχνουν κυρίως Βρετανοί και Γερμανοί.
Βγήκε ποτέ ανακοίνωση για το παράλογο του να δίνεις όπλα σε χώρα που κατέχει έδαφος της ΕΕ και η οποία απειλεί μια άλλη χώρα με πόλεμο;
Καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι αυτό που λέμε "ο καθένας και απάνω του". Ατομιστές, εθνικά συμφέρονται μόνο
Μα, κάποιος θα πει, τι θα ήταν η Ελλάδα χωρίς τα πακέτα Ντελόρ, τα προγράμματα στήριξης, τα δισεκατομμύρια για υποδομές που έχουν δοθεί;
Η απάντηση είναι πως θα ήμασταν μια βαλκανική μπανανία με τέρμα διαφθορά και νεποτισμό, όπως και σήμερα ακόμη είναι πάνω κάτω τα πράγματα στην περιοχή μας.
Αλλά η ουσία είναι αλλού.
Η Ε.Ε. δεν μπορεί να είναι μια διαχειρίστρια μόνο σε καιρό ειρήνης και ησυχίας. Πρέπει να είναι έτοιμη να διαχειριστεί και κρίσεις, να έχει άμυνα, να νιώθουν τα κράτη της ότι σε μια ώρα ανάγκης θα έρθει βοήθεια. Και όταν λέμε βοήθεια δεν μιλάμε για πυροσβέστες ή διασώστες σε φυσικές καταστροφές. Μιλάμε για περιφρούρηση της δημοκρατίας, Για εναντίωση σε κάθε τι που έχει σχέση με δικτατορίες ή ολιγαρχίες.
Και αν και πολύ εύκολα βρέθηκε "φόρμουλα" απάντησης στον Πούτιν και η Ουκρανία στηρίζεται με χιλιάδες όπλα και δισεκατομμύρια δολάρια για τον πόλεμο της, στον Ερντογάν γίνονται τεμενάδες.
Θα τολμούσε άραγε η Frontex να φράξει το δρόμο σε μετανάστες σε μια δεύτερη απόπειρα υβριδικού πολέμου στο Αιγαίο;
Θα έπεφταν κυρώσεις με τους τόνους όπως έγινε με τη Ρωσία;
Ποτέ. Διότι η Ευρώπη δεν είναι ούτε θα γίνει ποτέ ενιαία πολιτικά, στρατιωτικά και κοινωνικά.
Θα είναι πάντα ένα συστημα ισορροπιών το οποίο συχνά θα χαλάει επειδή ο καθένας θα κοιτάζει το συμφέρον του.
Και η κατάσταση στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα το απέδειξε για άλλη μια φορά.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου